حضرت بهاءالله مي‌فرمايند قوله تعالی: «انسان چون به مقام بلوغ فائز شد بايد تفحّص نمايد و متوکّلاً علی الله و مقدّساً عن الحبّ و البغض در امری که عباد به آن متمسّکند تفکّر کند و بسمع و بصر خود بشنود و ببيند چه اگر به بصر غير ملاحظه نمايد از مشاهدهء تجلّيات انوار نيّر عرفان الهی محروم ماند. احزاب مختلفه در عالم موجود و هر حزبی خود را حقّ دانسته و ميدانند بقوله تعالی" کلّ حزب بما لديهم فرحون"»
حضرت بهاالله در کتاب ایقان می‌فرمایند: «شخص مجاهد که اراده نمود قدم طلب و سلوک در سبيل معرفت سلطان قدم گذارد بايد در بدايت امر قلب را که محلّ ظهور و بروز تجلّی اسرار غيبی الهی است از جميع غبارات تيرهء علوم اکتسابی و اشارات مظاهر شيطانی پاک و منزّه فرمايد و صدر را که سرير ورود و جلوس محبّت محبوب ازلی است لطيف و نظيف نمايد و همچنين دل را از علاقهء آب و گل يعنی از جميع نفوس شبحيّه و صور ظلّيّه مقدّس گرداند به قسمی که آثار حبّ و بغض در قلب نماند که مبادا آن حبّ او را به جهتی بی‌دليل ميل دهد و يا بغض او را از جهتی منع نمايد. چنانچه اليوم اکثری به اين دو وجه از وجه باقی و حضرت معانی باز مانده‌اند.»
حضرت عبدالبها مي‌فرمايند: « و جميع ملل به تقاليدی عاميانه تشبّث نموده‌اند و از اين جهت با يکديگر در نهايت اختلاف و غايت نزاع و جدالند. امّا ظهور حقيقت کاشف اين ظلمات است و سبب وحدت اعتقاد زيرا حقيقت تعدّد قبول نکند.»